Wszyscy znają Charliego Chaplina, jego nazwisko artystyczne Charlot i jego prawdziwe nazwisko Charles Spencer Chaplin. Urodził się 16 kwietnia 1889 w Anglii, w Londynie, a zmarł 25 grudnia 1977 w Szwajcarii.. Charlie Chaplin urodził się w biednej dzielnicy Londynu, a oboje jego rodzice byli artystami music hall. Ojciec Charliego Chaplina miał kilkoro dzieci pozamałżeńskich, co doprowadziło do rozpadu pary i opuszczenia domu rodzinnego przez ojca.
To początek trudności dla tej rodziny. Nieszczęście wkradło się w ich życie, a pobyt w sierocińcu był częścią dzieciństwa Chaplina. Był cudownym dzieckiem i w wieku od 9 do 12 lat rozpoczął karierę w trupie „Osiem chłopaków z Lancashire”, co zapoczątkowało jego życie artystyczne. W 1903 uzyskał kontrakt w teatrze, a następnie w 1908 został zatrudniony w trupie tzw. „Fred Karno”, umacniając swoją karierę w świecie rozrywki.
Skok do kina w Stanach Zjednoczonych
Podczas tournée z tą trupą po Ameryce Chaplinowi zaproponowano szansę w filmie i tym samym rozpoczął karierę w rodzącym się kinie amerykańskim. Jednakże, Nie podobały mu się ówczesne szybkie i źle utrzymane zdjęcia, więc postanowił stworzyć wyjątkową postać: Charlota, włóczęga o dobrych manierach i życzliwości, która zaprzeczała jego niechlujnemu wyglądowi. To dzięki tej postaci Chaplin zaczął pokazywać swój talent komediowy i urzekać widzów od pierwszego pojawienia się na ekranie.
Sukces przyszedł szybko, a postać Charlota stała się symbolem kina niemego. Niedługo potem Chaplin nie tylko grał, ale także reżyserował, pisał, a nawet komponował muzykę do swoich filmów, wykazując się wielostronnym talentem, który uczynił go jedną z najwybitniejszych postaci kina. Jego kariera nie obyła się jednak bez kontrowersji, gdyż krytycznymi wobec społeczeństwa filmami i poglądami politycznymi zyskał licznych wrogów w kręgach konserwatywnych w USA, co zapoczątkowało skomplikowany etap w jego życiu.
Chaplin ożenił się czterokrotnie, wszystkie z kobietami znacznie młodszymi od niego. Jego życie osobiste było przedmiotem dużego zainteresowania mediów, zwłaszcza ze względu na skandale i kontrowersje polityczne.
Pierwsze filmy i ewolucja Charlotte
Ikoniczna postać Charlotte zadebiutował w filmie w 1914 roku „Duszące rasy”. Ale to było z przybyciem „Włóczęga” oferuje nasz konfigurator Chaplin skończył udoskonalać postać, nadając mu idealną mieszankę humoru i sentymentalizmu. Filmy z Chaplin z Charlotte jako główny bohater szybko stali się fenomenem na skalę światową, z takimi tytułami jak m.in „Gorączka złota” (1925) „Światła miasta” (1931) i „Czasy nowożytne” (1936) stanowiące kamienie milowe w historii kina. Filmy te, oprócz nienagannej komedii fizycznej i sposobu obsługi krotochwila, zawierało mocne przesłania na temat niesprawiedliwości współczesnego świata, konfliktów społecznych i walki osób znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji.
Chaplin przez długi czas odmawiał wykorzystania dźwięku w kinie, uznając, że jego niemy styl ma wystarczającą siłę wyrazu. Jednak wraz z pojawieniem się dźwięku Chaplin postanowił odkryć nowe możliwości. Jego pierwszy film mówiący, „Wielki dyktator” (1940) była ostrą krytyką ówczesnych reżimów faszystowskich, a w szczególności bezpośrednią parodią Adolfa Hitlera. Film ten, oprócz pokazania zdolności Chaplina do transformacji z biegiem czasu, był także odważnym aktem potępienia politycznego w delikatnym momencie historii.
Wygnanie i jego życie w Szwajcarii
Pomimo sukcesów filmowych, życie CHaplin nie był pozbawiony kontrowersji. W 1952 r. w obliczu rosnącej presji ze strony McCarthyism oraz Komisji Izby Reprezentantów ds. Działalności Antyamerykańskiej, Chaplin opuścił Stany Zjednoczone i nigdy do nich nie powrócił. Osiedlił się w Szwajcarii, gdzie spędził resztę życia ze swoją żoną Ooną O’Neill i dziećmi. Pomimo prześladowań politycznych Chaplin nigdy nie przestał tworzyć sztuki i podczas wygnania kontynuował reżyserię kilku znanych filmów, takich jak „Król w Nowym Jorku” (1957) y „Hrabina z Hongkongu” (1967).
W 1972 roku Chaplin otrzymał nagrodę im honorowego Oskara za zasługi dla kina. Podczas emocjonującej ceremonii otrzymał 12-minutową owację na stojąco, najdłuższą w historii wręczania nagród. Zmarł w Boże Narodzenie 1977 roku w swojej rezydencji w Vevey w Szwajcarii, pozostawiając po sobie niezrównaną spuściznę kinematograficzną, zarówno pod względem ilości, jak i jakości swoich dzieł.
Dziś Charlie Chaplin jest wspominany jako jeden z największych geniuszy siódmej sztuki, pionier, który zmienił przemysł filmowy i stworzył postać, której wpływ kulturowy trwa do dziś.