Od początków cywilizacji człowiek widział taką potrzebę liczyć rzeczy. Rozwinęły się kultury na całym świecie własne systemy liczbowe za to. W tym artykule omówiono główne systemy liczbowe stosowane w starożytności oraz sposób, w jaki ewoluowały one do systemu, którego używamy dzisiaj.
Pierwsze systemy numeracyjne
Wokół 7.000 BCna obszarze starożytnego Egiptu stosowano już systemy liczbowe, oparte na ideogramach hieroglificznych, których funkcją było ułatwienie administracji państwowej, obliczania podatków i budowy świątyń. Ten system był dziesiętne i dodawane, grupując po 10 elementów na raz i przypisując każdemu zestawowi określone symbole. Matematyka była niezbędna w handlu i codziennych czynnościach.
L Sumerowie, który zamieszkiwał region Mezopotamii około 4.000 lat p.n.e., opracował inny zaawansowany system numeracji skupiony na podstawie płciowyz systemem pozycyjnym. Metoda ta, oparta na podstawie 60, jest prekursorem dzisiejszego sposobu pomiaru czasu (godzin, minut i sekund). Jego numeracja była złożona i dała początek dużej liczbie cyfr.
Systemy liczbowe w innych cywilizacjach
- Grecy: Początkowo używali systemu niepozycyjnego opartego na alfabecie; Okazało się to jednak nieelastyczne z matematycznego punktu widzenia.
- Rzymianie: Jego system numeracji, znany jako Cyfry rzymskie, jest jednym z najbardziej znanych. Był to system addytywny, który reprezentował ilości za pomocą liter, ale nie był pozycyjny.
- Chińczycy: Opracowali system dziesiętny i mnożnikowy, który zaczęto stosować około 1500 roku p.n.e., w którym ideogramy przedstawiały dziesiątki, setki i tysiące, co ułatwiło im rejestrowanie dużych ilości.
Oprócz Chińczyków i Rzymian inne cywilizacje, takie jak Inkowie, stosowały unikalne systemy liczbowe. System Inków opierał się na kipu, liny z węzłami przedstawiającymi cyfry dziesiętne, za pomocą których liczyli i przechowywali informacje, zwłaszcza zapisy gospodarcze.
Majowie i ich system dwudziestkowy
El imperium Majów opracował między 400 a 300 rokiem p.n.e. system numeracji dwudziestkowy, pozycyjny, uważany za jeden z najbardziej zaawansowanych w starożytności, nie tylko ze względu na swoją precyzję, ale także ze względu na włączenie numer zero w swojej arytmetyce, czego Europejczycy nie przyjęli przez wiele stuleci. Do przedstawiania liczb używali kresek i kropek, co pozwalało im na łatwe uzyskiwanie liczb od 1 do 19. Majowie opierali swoją numerację na liczbie 20 i łączyli liczby od 1 do 19 z systemem pozycyjnym, który pozwalał im na efektywne przedstawianie dużych ilości. System ten znalazł zastosowanie w astronomii, gdyż umożliwiał niezwykle precyzyjne obliczenia położenia Słońca i innych ciał niebieskich.
Numeryczne dziedzictwo Hindusów
La kultura hinduska Poszedł o krok dalej, opracowując system dziesiętny i pozycyjny, który jest podstawą numeracji, której używamy dzisiaj. W Indiach w kierunku 5 BCwprowadzono system zapisu numerycznego, w którym wartość cyfry zależała od jej względnego położenia. Ale bez wątpienia jego największym matematycznym wkładem było wynalezienie numer zero, początkowo tzw Zunia, co oznacza „pusty”. Dzięki temu wynalazkowi łatwiej jest zapisywać liczby takie jak 36, 360 czy 3006, unikając poważnych błędów, które wcześniej popełniano, pozostawiając puste miejsca.
System liczbowy w Europie i jego globalne rozpowszechnienie
Hinduski system dziesiętny, błędnie nazywany System liczbowy arabski, został wprowadzony do Europy przez Arab. W X wieku muzułmanie okupujący południową Hiszpanię przywieźli ten system na kontynent europejski, gdzie stopniowo zastąpił cyfry rzymskie ze względu na swoją prostotę i możliwość wykonywania bardziej złożonych obliczeń. Mimo że początkowo niektóre grupy społeczeństwa europejskiego sprzeciwiały się tej koncepcji ze względu na jej zagraniczne pochodzenie, z czasem jej praktyczne zalety zapewniły jej przewagę. Był włoskim matematykiem Leonardo z Pizy, lepiej znany jako Fibonacci, który spopularyzował ten system dzięki swojemu dziełu „Liber Abaci”. Od tego czasu system ten stał się dominującą metodą numeracji na całym świecie i nadal stanowi podstawę sposobu wykonywania działań matematycznych. Ewolucja systemów liczbowych jest dowodem ludzkiej potrzeby klasyfikowania, sortowania i liczenia, co z kolei przełożyło się na stworzenie narzędzi, które pozwoliły nam osiągnąć imponujące wyniki w różnych dziedzinach. Dzięki wynalezieniu cero i podstawy liczb pozycyjnychnasze cywilizacje były w stanie osiągnąć postęp technologiczny.