Zapomniane dziedzictwo kobiet w muzyce symfonicznej

  • Historyczne wykluczenie kobiet z orkiestr zawodowych i konserwatoriów.
  • Podstawowa rola pionierskich kompozytorek, takich jak Hildegarda z Bingen i Barbara Strozzi.
  • Walka z uprzedzeniami wewnętrznymi i błędnym przypisywaniem dzieł autorom płci męskiej.
  • Aktualne inicjatywy mające na celu podkreślenie braku obecności kobiet w programach muzycznych.

Kobiety w muzyce

Jeśli przyjrzysz się uważnie programom ważnych festiwali lub cyklów muzyki klasycznej, prawdopodobnie będziesz w szoku. Często natkniesz się na plakaty, na których… Obecność kobiet jest zauważalna ze względu na ich nieobecność. lub gdzie mężczyźni w przeważającej mierze dominują na scenie. Ta rzeczywistość dała początek inicjatywom takim jak Macho Forte, satyrycznej przestrzeni, która pełni funkcję skrzynki na skargi, demaskując i archiwizując, z nutą ironii, wydarzenia, które nadal ignorują wpływ kobiet w tej dziedzinie.

Celem regularnych newsletterów jest zapewnienie, aby najbardziej wykluczające praktyki programowe utrwaliły się w zbiorowej pamięci, zmuszając branżę do refleksji nad tym uprzedzeniem. Nie chodzi tylko o kwoty, ale o… odzyskać historię muzyczną który został systematycznie wymazany lub przypisany postaciom męskim, pozostawiając w cieniu artystów, którzy rzeczywiście wyprzedzali swoje czasy.

cuarteto quiroga haydn shostakovich beethoven
Powiązany artykuł:
Kwartet Quiroga i Trylogia Mistrzów w Círculo de Bellas Artes

Bariery społeczne i „sztuka domowa”

W XVIII i XIX wieku ukształtowała się bardzo specyficzna narracja: muzyka była idealną aktywnością dla młodych kobiet z wyższych i średnich klas, pozwalającą im wykazać się wyrafinowaniem. Gra na gitarze, harfie lub fortepianie była postrzegana jako oznaka dyscypliny i znajomości kulturyAle tylko w murach domu. W Stanach Zjednoczonych w 1835 roku powstało Music Vale Seminary, pierwsza akredytowana szkoła dla kobiet, choć jej celem nie była profesjonalizacja talentu, lecz utrzymanie go jako prywatnej rozrywki.

Wyjście na światło dzienne było postrzegane jako niewłaściwe, a nawet nieskromne. Kobiety uważały, że Europejskie konserwatoria trzymały je z dala od siebie Formalnie do końca XIX wieku. Do tego doszły absurdalne uprzedzenia, takie jak przekonanie, że gra na instrumentach dętych wymaga sprawności fizycznej, której kobiety nie posiadały, lub pogląd, że zespół mieszany był nieodpowiedni w tamtych czasach.

Nawet w środowisku religijnym, które było jednym z największych pracodawców tamtych czasów, kobietom zabraniano zajmowania stanowisk związanych z grą na organach i śpiewaniem w chórach. Wszystko to miało na celu zapewnienie profesjonalna muzyka pozostałaby klubem wyłącznie dla mężczyzn, podczas gdy talent kobiecy był relegowany do małych, kontrolowanych spotkań towarzyskich.

Pionierzy, którzy przełamali schemat

Mimo wszystko istniały kobiety, które nie dały się zastraszyć. Jednym z pierwszych przykładów jest Hildegarda z Bingen, zakonnica z XII wieku, która była prawdziwą wizjonerką. Pomimo seksualnych i społecznych ograniczeń średniowiecza, stworzyła bogaty repertuar muzyczny. Jej twórczość Symphonia armoniae celestium revelationum Zawiera 70 utworów, które odchodzą od sztywnego śpiewu gregoriańskiego i przyjmują swobodniejszy i bardziej improwizowany stylpozwalając słowom płynąć z zadziwiającą naturalnością.

Hildegarda nie tylko komponowała, ale także dbała o to, aby jej zakonnice śpiewały podczas mszy i ubierały się w kwiaty i wystawne tkaniny, co w tamtych czasach było prawdziwa rewolucja estetyczna i duchowaByła mistyczką, lekarką i doradcą politycznym, udowadniając, że talent muzyczny może iść w parze z błyskotliwym i wszechstronnym intelektem.

Później, w okresie włoskiego baroku, Barbara Strozzi wyróżnia się. Urodzona w Wenecji w 1619 roku, była jedną z najpłodniejszych kompozytorek swojej epoki. Dzięki wsparciu ojczyma, Giulio Strozziego, miała dostęp do najlepszego wykształcenia i mogła… zrewolucjonizować świecką kantatęOpublikowała osiem książek z muzyką i ponad sto utworów, wyróżniając się emocjonalną ekspresją, dzięki której stała się wielką damą swojego gatunku w środowisku, w którym dominowali mężczyźni.

Dramat rozpoznania i cień rodziny

W okresie romantyzmu sytuacja pozostawała skomplikowana, podobnie jak w przypadku Klary Schumann. Choć była światowej sławy pianistką i nauczycielką, jej uznanie często przyćmiewał mąż, Robert Schumann. Clara była wirtuoz, który grał z wolnością Niesamowita, komponująca dramatyczne dzieła od trzynastego roku życia. Pomimo tego, że była pierwszą kobietą-nauczycielką gry na fortepianie w Konserwatorium Hoch we Frankfurcie, większość swojej energii poświęciła promowaniu kariery męża i Johannesa Brahmsa.

Przypadek Fanny Mendelssohn jest jeszcze bardziej paradygmatyczny. Jej ojciec, wpływowy bankier, uważał, że życie publiczne nie jest dla młodych dam. Pomimo niezaprzeczalnego geniuszu, Fanny musiała komponować w cieniu. Przez ponad wiek utwór… Sonata Wschodnia było błędnie przypisywane jego bratu FeliksowiChoć w rzeczywistości było to jej własne dzieło. Felix ostatecznie ją wspierał, ale ciężar tradycji sprawił, że wiele z jej 400 dzieł zostało uznanych za jej własne dopiero znacznie później.

Historia tych kobiet pokazuje nam, że talent zawsze był obecny, ale struktury władzy To oni decydowali, kto powinien pojawiać się w podręcznikach, a kto powinien pozostać anonimowy w prywatnych klasach. Obecna walka toczy się nie tylko o widoczność, ale także o sprawiedliwość historyczną dla tych, którzy pisali notatki, którymi się dziś cieszymy.


Dodaj jako preferowane źródło w Google